₪ ورود ممنوع،ممنوع! شعبه ندارد ₪

ورود ممنوع، ممنوع! در ورد پرس

nonstop — Tue, 21 Jul 2009 22:49:18 GMT

انتقال وبلاگ به چند کوچه بالاتر در :

www.nonstops.wordpress.com

سال نو میلادی، اوباما ست؟!

nonstop — Thu, 01 Jan 2009 05:40:18 GMT

سال نو میلادیتون مبارک هر چند می دونم ناراحتید از این که بابانوِيل مثل هر سال به ماها کم محلی کرد و جورابهایمون رو خالی گذاشت...ملالی نیست و اعتراض نمی کنیم چون منتظر حاجی فیروز می مونیم....

بله ،مدتی هست از انتخابات پر سر و صدای آمریکا می گذره...و بالاخره همون چیزی که همه انتظارش را داشتن اتفاق افتاد. باراک حاج حسین اوباما با پیشی گرفتن از مک کین تونست صندلی کاخ سفید را تصاحب کند. نه یک صندلی معمولی، چرمی و نرم! کمتر کسی فکر می کرد که یک رنگین پوست (سیاه) این مقام را در امریکا بدست بگیرد. دنیا همینه دیگه...شاید ما هم روزی رییس جمهور شدیم ، شایدم یک روز یک خانوم ایرانی یهود با پدر امریکایی به پشتی بیت رهبری تکیه بدهد و رییس جمهور شود ...کی می دونه؟!

داش باراک حسین خیلی از تغییرات و امید و کارهایی که نشده حرف زد. حالا این تغییر چیه..کجاست..چه شکلی..تو جیب جا میشه یا نه؟ داخل امریکا میاد یا تو دنیا یا تو ایران، بماند که تا چند ماه دیگه معلوم میشه.و حالا اوست که در سال 2009 میلادی برای آمریکا تصمیم می گیره. ببینیم دل اوباما هست یا خیر؟ نامه ای داریم خطاب به او تا یکم برای ما روشن بشود او چه کاره است؟

رییس جمهور جدید و محترم و آفریقاییه آمریکایی
(برای جلوگیری و مبارزه با نژاد پرستی از واژه ی لوث و نا مفهوم سیاه پوست استفاده نخواهیم کرد)

سلام،چطوری سیاه؟ خوبی وولک؟ کوکا باز کنم برات؟

ضمن عرض تبریک به شما رییس جمهور گرامی و سیاه پوست، خواهشمندیم به درخواستهای ما رسیدگی کنید ، چون خود سیاهت قول دادی و مرد سیاه پوسته و قول اش...

ما از تو می خواهیم که با این قضیه ی نژاد پرستی برخورد جدی بکنی...ولی نیایی یک وقت رنگها رو تغییر بدی؟یک وقت نیای بگی سبز از این به بعد گل بهیه..سیاه سفیده و این حرفها...کاخ سفید نشه سیاه یه وقت!!

مشکلات آب و هوایی هم داریم. آقا این چه وضعیت تغییرات هواست؟دوست دارم تغییرش بدی..سرده...ما اینجا سردمونه...

این لایه ی اوزون داره پاره می شه و ما منتظر تو بودیم بیای درستش کنی. گلوبال وارمینگ پدر ما را در آورده، درستش کن، بالاخره این هم یک نوع تغییره.

این چه وضع اقتصاده؟ ها؟ جونه من یه نگاه به قیمت نفت و بنزین بنداز...خداییش خودت خجالت نمی کشی؟ اینم باید "عوض" کنی....تورم که کمر که نه، همه جامونو شکونده....دیگه از گوجه فرنگی و سیب زمینی گذشته....اگر امکان پذیره، بی زحمت، این مغازه های دم خونه محمود و بیشتر کنید ما از اونجا خرید کنیم!!

راستی میتونی نظر علی کریمی رو عوض کنی برگرده تیم ملی؟ سیستم بازی بچه های تیم ملی و می تونی عوض کنی؟!

ما به تغییر نیاز داریم،تغییر، تغییر و تغییر.... تو مگه نگفتی میای همه چیز و عوض می کنی؟ کهنه ی کثیف بچه هم عوض می کنی؟ لاستیک هم عوض می کنی؟....خلاصه ما کلی تغییرات نیاز داریم...ما به امید نیاز داریم که قبلآ نداشتیم....هنور هم معلوم نیست این تغییرات تو چه جوری هست؟ زیست محیطیه؟ شیمیاییه؟ اتمیه؟!!

دوست دارم چند روز دیگه که میری میشنی تو کاخ سپید همه مطالبی که گفتم مو به مو عوض بشه....صبح که پا شدم، همون طوری مثل دیروز نباشه!

یعنی واقعآ تو مردش هستی "تغییر" بدی دنیا رو؟ مردش هستی "امید" رو از کما در بیاری؟!!

چرا اینقدر زود؟

nonstop — Sun, 07 Sep 2008 20:07:18 GMT

خسرو شكيبايي 45-50 روز پيش خيلي ناگهاني و خيلي تلخ ما رو ترك كرد .

دوستش داشتم ، مطمئنا شما هم دوستش داشتيد.

روحش شاد.

چند روز پیش مراسم بزرگداشتي به مناسبت چهلمين روز در گذشتش در خانه هنر مندان برگزار شد.

من هم چند تا عكس از مراسم تشييع پيكرش مي ذارم كه همشون رو خودم گرفتم.

روز خيلي بدي بود . روزي كه يكي از هنرمندهاي واقعي از بين ما رفت.

عکس ها از مهاجر

و این هم ویدویی به مناسبت درگذشت خسرو شکیبایی که توسط فرید تنظیم و تهیه شده:

Facts about the Olympic medal count

mohajer68 — Wed, 27 Aug 2008 07:55:18 GMT

ديروز داشتم در كوچ باغ هاي اينترنت قدم ميزدم ناگهان مطلبي رو ديدم در صفحه ي اول ياهو با اين عنوان

Facts about the Olympic medal count

از اونجا كه من از بس زبانم خوبه، انگليسي شده زبان اصليم و فارسيم نمي ياد،براي تقويت زبان فارسي خودم مطلب رو ترجمه كردم.

يه سري آمار و اطلاعات سرگرم كننده و بي ارزشه ،از من گفتن بود، آخرش شاكي نشيد.

حقايقي درباره شمارش مدال هاي المپيك

نويسنده : كريس چيس

مترجم : مهاجر

به افتخار 36 مدال طلايي كه ايالات متحده در المپيك تابستاني 200 8 کسب کرد 36 مطلب جالب را در مورد شمار كلي مدال ها ارائه مي كنم :

1) چين با 51 مدال طلا بيشترين تعداد مدال هاي طلا را در بازي هاي پكن كسب كرد. چين اولين كشوري است كه ركورد 50 مدال طلا را بعد بازي هاي 1988 شوروي مي شكنه.

بيشترين تعداد مدال هاي طلاي كسب شده در يك المپيك، 83 مدال بوده است كه مربوط به بازيهاي 1984 آمريكا مي شود.

2) اين نخستين بار بعد از سال1936 است كه كشوري به غير از آمريكای یا شوروي پیشرو در تعداد مدال های طلا میشود

3) تعداد مدال هاي طلايي كه چين در بازيهاي پكن كسب كرد (51) از تعداد كل مدال هاي آنها در بازيهاي آتلانتا بيشتر بود (50)

5) تعداد مدال هاي طلاي ايالات متحده (36) در پكن 2008 دقيقا برابر تعداد كسب شده در آتن 2004 بود، ثبات قابل توجهي كه يك كشور در نیم قرن گذشته از خود به جاي گذاشته است.

مجموع مدال هاي طلاي آمريكا از 1952 :

40- 32- 34- 36- 45- 33- 34- 83- 36- 37- 44- 38- 36- 36

(آمار خيره كننده 83 مدال طلا به دليل تحريم بازي هاي 1984 لوس آنجلس به دست آمد)

6) در شمارش مجموع مدال ها ايالات متحده با 110 مدال براي چهارمين المپيك متوالي پيشتاز بود.چين موفق به كسب 100 مدال شد.

7) سرانه، چيني ها به ازاي هر 25 ميليون نفر در كشور يك مدال طلا كسب كردند و ايالات متحده سرانه به ازاي هر 5/8 ميليون نفر.

جزيره كوچك جامائيكا كه به طرزي حيرت آور موفق به كسب 6 طلا در پكن شدند. سرانه به ازاي هر 450000 نفر ساكن برنده يك مدال طلا هستند. اگر چين مي خواست به اين آمار دستيابي پيدا كند مي بايست 2889 مدال طلا مي برد.

8) يونان به عنوان ميزبان مسابقات دوره گذشته در آتن در مجموع صاحب 16 مدال شد. چهار سال بعد بنيان گذاران بازي هاي المپيك فقط توانستند 4 مدال را تصاحب كنند كه اين ضعيف ترين نتيجه ي آنان پس از 1992 بود.

9) كشورهاي آفريقايي در كل 40 مدال كسب كردند كه بالاترين آمار در كل تاريخ براي اين قاره بود.

10) 6 كشور براي اولين بار موفق به كسب مدال المپيك شدند : افغانستان، موريتاني، بحرين، سودان، تاجيكستان و توگو.

11) بريتانيا 47 مدال كسب كرد كه بهترين نتيجه ي آنها در طول تاريخ بوده است و نسبت به دوره قبل در آتن 17 مدال بيشتر بود. حتي تعداد بيشتري نيز از آنها انتظار مي رود وقتي كه بازي هاي 2012 پس از 68 سال براي اولين بار در لندن برگزار شود. آخرين باري كه بريتانياي كبير ميزبان مسابقات بود نتيجه اي نا اميد كننده به دست آورد فقط 3 مدال.

12) هند 17% جمعيت كل جهان را در خود جاي داده است اما 31/0% مدال هاي المپيك را به خانه برد.

13) چين : 8/19% جمعيت جهان، 4/10% مدال ها

14) ايالات متحده : 5/4% جمعيت، 5/11% مدال ها

15) جامائيكا : 041/0% جمعيت، 15/1% مدال ها

16) ايسلند كم جمعيت ترين كشوري بود كه يك مدال المپيك را كسب كرد.

17) پاكستان پر جمعيت ترين كشوري بود كه نتوانست هيچ مدالي را كسب كند.(164 ميليون ساكن، ششمين كشور پر جمعيت جهان)

18) مايكل فلپس اگر نهمين مدال را مي گرفت به تنهايي بالاتر از كشورهايي مثل فرانسه، هلند، اسپانيا، كاندا، آرژانتين، لوييس، برزيل و مكزيك قرار مي گرفت.

19) بقيه جهان 7 مدال طلا در رشته شناي مردان بردند. فلپس به تنهايي 8 مدال را ازان خود كرد.

20) ايالات متحده بيشترين تعداد طلا (7) و بيشترين تعداد مدال (23) را در رشته track به دست آورد با اين وجود اين موضوع به عنوان يك نبرد نا اميد كننده تلقي شد.

21) اثبات بيشتر براي اين قضيه كه بكس در آمريكا مرده است : اين كشور فقط يك مدال (يك برنز) در مسابقات 12 دسته به دست آورد. اما عليرغم اين سه حضور نا اميد كننده در بازي هاي تابستاني، همچنان ايالات متحده با كسب 109 مدال پرافتخارترين كشور در رشته بكس در طول تاريخ به حساب مي آيد.

22) چين برنده 8 مدال از 12 مدال ممكن در رشته تنيس روي ميز شد و همچنين 7 مدال از مجموع 8 مدال ممكن در شيرجه.

23) انگلستان 7 مدال از 15 مدال طلاي ممكن در رشته track cycling گفت. كه بقيه كشورها 18 مدال در مجموع در اين رشته كسب كردند.

25) سوئد بهترين كسب امتاز را بدون بردن حتي يك مدال طلا داشت (4 نقره، 1 برنز)

26) ارمنستان 6 مدال برنز كسب كد اما هيچ طلا و نقره اي را به خانه نبرد.

27) كشورهايي قبلا كشور شوروي راتشكيل مي دادند مجموعا 173 مدال در پكن كسب كردند.

28) كم با در بازي هاي 1992 در مجموع پنجم شد اما در 2008 پكن رتبه 28 را به خود اختصاص داد.

29) از 1980 تا 2008، جامائيكا سه طلا برده بود كه در مدت 6 روز اين قفل3 بار شكسته شد.

30) سوئد در اوائل قرن 20 همواره در بين سه كشور برتر در كسب مجموع مدال ها بود. در پكن كشورهاي حوزه اسكانديناوي 38 ام شدند و ناكام در كسب مدال طلا كه اين اتفاق براي دومين بار در تاريخ مي افتاد.

31) پاناما و منگوليا براي اولين بار موفق به كسب مدال طلا شدند.

32) چين در رقابت هايي كه نياز به داوري دارد 27 طلا گرفت.

33) آمريكا فقط 4 طلا در مسابقات داوري شده كسب كرد.

34) ثبت امتاز واقعي چين : 55/14/17/24

35) ثبت امتاز واقعي آمريكا : 80/27/31/32

36) در مجموع، 958 مدال به ورزشكاراني از 87 كشور اعطا شد كه بيشترين تعداد مدال و بيشترين تعداد دريافت كننده بود.

مهاجر

بدون شرح

mohajer68 — Wed, 27 Aug 2008 07:26:18 GMT

تکواندو کار کوبایی که بعد از اعلام بازندگی اش توسط داور...ضربه ای زیبا نثار داور وسط می کند به طوری که لبهای داور خونریزی کرده و بعد بخیه می خورد! ماجرا از این قرار بود که آقای کوبایی ۳-۲ از حریفش جلو بوده که برای مدال برنز می جنگیده ولی در ست آخر مصدوم می شود و طبق قوانین اگر معالجه بر روی مصدوم بیش از ۱ دقیقه طول بکشد طرف بازنده است! آقای کوبایی بعد از صدای بوق برای یک دقیقه، تازه ۱ دلاری اش می افتد و وارد زمین می شود! ولی چشمتون روز بد نبینه تا طرف داور و می بینه که حریفشو برنده اعلام کرده یک ضربه ی زیبا به داور می زنه که خداییش ۲ امتیاز رو شاخش بود! تازه داورهای کنار اومدن به داد داور وسط برسن که آقای کوبایی ضربه هایی هم به سینه اونها وارد می کنه! و مسیولیین هم خیلی لطف کردن و آقای کوبایی رو تا آخر عمر از این ورزش محروم کردن...

و این هم دیگه بله! کشتی گیر قرمز مثل اینکه بدش هم نیامده از این وضعیت!

ماجرای یک دیدار

mohajer68 — Mon, 25 Aug 2008 09:28:18 GMT

سلام

من يه دوستم . يه دوست قديمي براي پويا، و يه دوست جديد براي شما.از اين به بعد با پويا تو اين وبلاگ همكاري ميكنم، هر چند كه خيلي نوشتن بلد نيستمو از همون بچگي هم هيچ وقت ذوق و استعداد پويا رو نداشتم اما سعي خودم رو ميكنم.

اين پيشنهاد همكاري هم تو همون قسمت خصوصي داستان پايين اتفاق افتاد، كه تعريف كردنش مجاز نيست.

خوشحال ميشم مطالبم رو بخونيد و نظر بديد

با تشكر

الان 20 روزي از ملاقاتمون ميگذره. بعد از سه سال پسر بازم معرفت تو. سه سال خيلي ها . اما يه ذره هم فراموشت نكرده بودم. بعد از سه سال تو برگشتي ايرانو ، منو پيدا كردي. ايول داره ،يعني قابل تقديره.

فكر كنم يه كم گيج شديد پس بزار از اول براتون تعريف كنم تا شما هم بياييد تو باغ. پس سعي كنيد هر چي ميگم رو خوب تصور كنيد.

تصور كن اگه حتي تصور كردنش سخته.

ما بعد از 9 سال و اندي دوباره تصميم گرفتيم كه امام رضا ما روبطلبه و يه سري به مشهد بزنيم.

Sence 1 :

مكان: صحن امام خميني

ساعت : 20:18

" قد قامت الصلاة قد قامت الصلاة" عربدهاي بود كه داشت اعماق وجودم رو مي لرزوند. حس ميكردم پام داره بيشتر مي لرزه. فكر كردم شايد به خاطر اينه كه با شنيدن اين طنين دل انگيز من هم دارم متحول مي شم بلكه خدا خواست و ما هم آدم سر براهي بشيم.

همه وايستادن و صدا هم قطع شد اما لرزش پاي من نه . فهميدم متحول شدني در كار نيست ، ويبره ی موبايلمه ( نمي دونم متوجه شديد يا نه ولي مي خواستم بگم منم موبايل دارم ).

خواستم موبايلو از جيبم در بيارم كه ناگهان دستم سوخت، نگاه كردم ديدم سوختگي در اثر نگاه غضب آلود بغل دستي محترممه، دليلش رو نفهميدم. عربده ای چهار ستون بدنم رو لرزوند :" تكبيرة الاحرام." دليلشو فهميدم به ناچار دكمه Busy رو بدون ديدن شماره فشردم.

Sence 2 :

مكان : Hotel

زمان : 2 AM

Ding و Ding صداي آيفون بود كه منو از خواب پروند البته راستشو بگم خواب نبودم داشتم Fifa بازي مي كردم پريدم كه برم جواب بدم كه ندايي از غيب به ضمير ناخودآگاهم نهيب زد :" IQ مگه هتل آيفون داره، يا اگه هم داشته باشه ساعت 2 AM كي با شما تو يه شهر ديگه مي تونه كار داشته باشه؟ " منم به اون نداي غيبي نهيب زدم كه " خودم مي دونستم مي خواستم برم آب بخورم. "

كاري سختي نبود كه بفهمم بايد موبايلمو چك كنم چون اون صداي SMS اي بود كه حامل پيغامي به شرح ذيل بود :

Chera gocyhi to bar nemidara rafighe ghadimi ,Pouyam

اما چرا شمارش ناشناس بود؟ پويا كه شمارش تو Contact من Save . پس چرا؟ يادم افتاد يه هفته پيش با پويا كه صحبت مي كردم گفت قبض موبايلشو نداده خطش يه طرفه شده. گفتم آهان پس اين ايرانسل رو خريده فعلا ... . اما اون همون موقع كه با من حرف مي زد داشت مي رفت مخابرات تا دوباره وصلش كنه ...! اصلا اين چيزا به من چه. فعلا بايد جوابشو بدم. اون شب گذشت اما يه موضوع بسيار باريك و ظريف ذهنمو درگير خودش كرده بود. پويا هميشه اصرار داره اسمشو با دبل O بنويسه (Pooya) پس چرا ديشب تو SMS نوشته بود Pouya .

Sence3:

مكان : در خيابان

زمان : ۱۰ صبح

بعد از صبحانه داشتيم مي رفتيم بيرون يادم هم نيست كجا كه ديگه طاقت نياوردم و به مامانم گفتم ديشب يك SMS ناشناس داشتم از پويا اما اسمشو Pouya نوشته بود من فقط پويا سيدي رو يادمه كه Pouya رو اينجوري مي نويسه و گرنه اين پويا دانشگاه روي Pooya متعصبه.

مامانم گفت : خوب شايد برگشته. گفتم : آخه حتي كه اومده باشه هم شماره منو نداره.

Sence 4:

مكان : خونمون

زمان : چند روز بعد، عصر.

از سر كار برگشته بوديم خسته و كوفته كه با الطاف خانواده مامور خريد نان شدم و طبق معمول موبايلمو جا گذاشتم وقتي برگشتم مامانم گفت يكي بهت زنگ زد چون آشنا نبود برنداشتم. نگاهي به شماره انداختم و گفتم : پوياست. پوياي دانشگاه.

با خستگي رفتم تا لباسامو عوض كنم در همون حال با اون شماره تماس گرفتم ببينم باهام چي كار داره.

بوق ... بوق ... "الو، سلام"

خدايا چي مي شنوم نكنه اشتباه گرفتم اين كه صداي پويا نيست ، چرا انگار پوياست اما نه اون پويايي كه فكر مي كردم. پس برگشتي؟ خودتي واقعا؟ همه اين سوال ها تو يه لحظه به ذهنم رسيد. باورم نمي شد. سه سالي از رفتنش مي گذشت و من به جز دو سه تا ايميل و يكي، دو تا تماس تلفني تو همون يه سال اول هيچ خبري ازش نداشتم.

اينجوري شد كه 2 تا رفيق قديمي بعد از سال ها دوباره همديگرو ديدن و آخر اين داستان چهار سكانسي هندي ما هم به خوبي و خوشي ختم شد.

بقيه اش كه هم كه تلفني به هم چي گفتيم، بعد هم كجا رفتيم و من بعد از سه سال بهترين دوستم رو برداشتم بردم اسباب كشي كمكم كنه و ... ايناش هم مربوط به حريم خصوصي خودمون مي شه و از اون جا كه مي دونم شما هموطنان عزيز در جاي جاي اين كره ي خاكي اصلا دوست نداريد وارد حريم خصوصي ديگران بشيد بقيه اش رو تعريف نمي كنم.

از اين كه تصورش كرديد اگه حتي تصور كردنش سخت بود بسيار ممنونم

من برگشتم...خبری نبود!

nonstop — Mon, 18 Aug 2008 01:12:18 GMT

سلام.....
اگر یادتون باشه قرار بود برای مدتی به ایران برم تا دوباره از نو بسازمش! خوب حالا رقتم و دست از پا دراز تر برگشتم.. من برگشتم نگران نباشید، سکته نزنید،معتاد نشید،تو رو خدا خود کشی نکنید ،هیچ خبری نبود همه چیز عالی داشت پیش می رفت،حداقل اینطور نشون داده می شد که داره پیش میره! همه مردم شاد و خندان در رستورانها و پاساژها خوش می گذروندن و با نیش های باز صبحها به سر کار می رفتن و پس گذارندن یک روز ایده آل با لبخندی زیبا و دستی پر به آغوش گرم خانواده بر می گشتند و شبها به آرامی هر چه تمام تر می خوابیدند و این خواب سرشار از رویاهای زیبا و دلنشین بود که دهن هر کسی رو آب می انداخت...قصه ی ما به سر رسید... ولی کلاغه تو ترافیک گیر کرده و به خونش نرسید...مامان کلاغه از آلودگی هزار جور مرض گرفته و گوشه ی بیمارستان افتاده تا خدا شفاش بده...بابای کلاغه از آلودگی صوتی دیگه شنوایی اش از کار افتاده آنقدر باید قار قار کنن تا بفهمه، امان از اون روزی که یکی کلید خونه رو جا بذاره!...آبجی قارقاری کلاغه تحصیل کرده ی دم بخته، آخه طفلک جاهاز نداره،از اون کلاغای آنچنانی هم نیست که پسر کلاغای محل بیوفتن دنبالش...کارم بهش نمی دن...دو سه باری رفته برای منشی گری..گفتن باید بخودت برسی اینطوری بهت کار نمی دیم که نمی دیم...آخه آبجی کلاغه اهل این حرفا نیست بیجاره!...نه این که کار نباشه ها..هست..مثلآ دختر همسایه ی کلاغینا کار می کنه..اهل محل به دختراشون میگن از این یاد بگیرید رو پا خودش وایساده...برای خودش ماشین و خونه گرفته...ولی همه به ظاهر نگاه می کنن...ولی آبجی کلاغه بهتر از همه می دونه اون دختره دراه چی کار می کنه!! و همینه که برای خودش کلی غصه می خوره ... و داد میزنه و قارقار می کنه که "چرا؟!"....داش کلاغه سه سالی میشه پشت کنکور مونده، خدا برای کسی نیاره ولی میگن معتاد شده...اون تو یه ساندویچی کار می کرد هر چی در می اورد خرج این زهر ماری میکرد... همین شیشه و پلاستیک و اینا....صاحبکارش تازگی فهمیده ماجرارو، داش کلاغه رو از کار بی کارش می کنه...چند روزیه تو خونه پیداش نیست...خدا می دونه الان کجاست و چه غلطی داره می کنه... و اما کلاغه، لیسانس داره، آقا مهندسه برای خودش، ولی بیچاره صبح تا شب مسافر کشی می کنه... خونه ی نقلی شونو خیلی وقته ندیده...خیلی وقته خبر نداره باباش نمی شنوه، مامانش اوضاعش خوب نیست، خواهرش داره دق می کنه، و داداشش نیست و نابود شده....کلاغه پول می فرسته براشون اما کافی نیست...ولی اون خوب می دونه با این چندرغاز به هیچ جایی نمی رسن...خرج اجاره لونه و غذا و کوفت اینا چند برار این پولیه که کلاغه در میاره ....آبجی کلاغه باید زودتر کار پیدا کنه...میگه "نیست به خدا نیست."..کلاغه پیغوم داده دیگه بیشتر از این نمی تونم.... گذشت..............یکی ازهمین شبها بود ما آدمها خوابهای خوب خوب می دیدیم...آبجی کلاغه به خودش رسیده بود...دست بابارو می بوسه و میگه کار پیدا کردم... بابا کلاغه هر چند نمی شنید، اما خوشحال بود... آبحی کلاغه هر چند از مترسکها میترسید اما شبونه زد بیرون، چون دیگه چاره ای نداشت...اون رفت و دیگه بخونشون نرسید....همینه که آخر قصه ها کلاغها به خونشون نمی رسن...

خدا رو شکر در این سفر من جامعه ی کلاغها فقط مشکل داشت...آدمها هیچ دغدغه ای نداشتن و خیلی آسوده زندگی می کردن واسه همین من که رسیدم ایران کاری نکردم ...اوضاع مطلوب و مطبوع بود!!...کاشکی کلاغهام مثل ما بودن...

بالا رفتیم سکوت بود
پایین اومدیم شلوغ بود
راست رفتیم بن بست بود
چپ رفتیم پوچ بود
اما قصه ی ما راست بود

من دارم میام...آماده باشید!

nonstop — Sat, 14 Jun 2008 21:07:18 GMT

سلام! خسته نباشید از امتحانها، کارهای روزانه و شبانه، خوش گذرونی ها ، ولگردی ها و ... گفتم یک اطلاعیه بنویسم که آقایون و خانومها من دارم میام...آماده باشید...خبرنگارها دوربیناتونو شارژ کنید و گوشاتونم تیز کنید که من با قدرت دارم میام...می دونم تک تک شماها منتظر من هستید، باعث افتخار منه! دوست دارم وقتی پامو از هواپیما میزارم بیرون و نفسی از اعماق وجودم می کشم چیزی به غیر از بوی گرد و غبار و دود به مشامم بخوره (چه آرزوی احمقانه ای) ... دوست دارم حلقه ی اشک توی چشمای همتون ببینم! خلاصه من با کوله باری از تجربه از ینگه دنیا دارم میام امیدوارم بخاطر این تجربه ها اضافه وزن به بارم نخوره!(اگر خورد باید برام حساب کنید چون برای شما دارم میارم) خوب دیگه نمی خوام زیاد قر و غمیش بیام...میرم سر اصل مطلب: خوب من ،ببخشید، یعنی ما می خوایم بیام با بیل و کلنگ ایرانو بسازیم!! گفتم حالا که بعد از چند سال دارم میام ایران فرصت خوبی هست که توی این چند ماه مملکتو آباد کنم ... با خودم فکر کردم کی از من بهتر، یک دانشجو ی سال اول خوش ذوق که فرنگ رفته! هموطن های گرامی من براتون کلی برنامه دارم، برنامه های علمی،فرهنگی،تفریحی،هنری،ورزشی،باستانی،اتمی،

هسته ای،پروتونی و غیره و غیره...پس من دارم میام ... آماده باشید که به من، پدرخوانده رای بدید!!

من گروه با تجربه ای با خودم میارم، همه کاربلد، اهل قلم و کاغذ، اهل حال و حول ، ورق، سازندگی، برنامه ریزی،برنامه نویسی،FIFA و .... خلاصه چه غوغایی بکنیم ما! ما بهتون قول می دیم هر طوری شده قیمت گوجه فرنگی رو بیاریم پایین، ما قول می دیم به هر قیمتی شده خانومهارو ببریم تو استادیوم، به هر قیمتی! حتی تا سقف 6-7 هزار تومن ... ما قول می دیم "هیچکس" و "زدبازی" تو ایران کنسرت بدن، اونم توی تالار شهر... ما قول می دیم برای جوونا کلاب بزنیم تا بیان کیف کنن ... ما نفت و خودمون می خوریم چرا بدیم به این اجنبی ها!؟...من هر چی هسته هست رو میشکافم انرژیش و میدم به شما از هسته زردآلو گرفته تا خوده کره زمین.... من خودم تمام سرنگهارو از معتادها میگیرم جاش آبنبات چوبی میدم بهشون... ماها برنامه ریزی کردیم "Iranian Idol" بذاریم تا استعداد های نهفته رو پیدا کنیم بعد ازشون سواستفاده کنیم!.... من قول میدم با برنامه های ما ایران 100%بره جام جهانی... من دوباره تخت جمشید می سازم...من حافظ 2 میارم... من 33 پلو می کنم 34 پل ... آی جوونا من با خودم دارم BlueRay میارم ... من سی دی اورجینال متالیکا هم میارم ... من واسه ی تک تکتون میرم دنبال کار... من واسه شما پسرها میرم خواستگاری.... شنیدم امنیت نیست اونجا ، ما با خودمون کلی امنیت میاریم .... هواتون آلودست؟ ما کلی هوای سالم و بهاری براتون میاریم ...آزادی ندارید؟ من سقاتی آزادی تازه میارم براتون.... به جوونا گیر میدن؟! ما هم میام بهشون گیر سه پیچ میدیم ... ما می خواهیم فقیرهارو دارا کنیم واسه همین با خودمون پول میاریم، خوشحال باشید ... راستی اگر بهمون گیر ندن ما بنزینم میاریم،مثل اینکه بنزین سهمیه بندی شده ... ما اونایی که کارهای بد می کنن رو با کفگرگی ازشون پذیرایی می کنیم...ما آدم می کشیم!...آدم زنده می کنیم....ما گل می کاریم، گل می زنیم، گل می خوریم....اگه خواستید چمن هم می زنیم ...راستی من آبگوشتم دوست دارم، آبگوشت هم می زنیم! .... ما برف هم پارو می کنیم، هر چی بخواید می خریم ...دمپایی کهنه ، نون خشک، توپ پلاستیکی!....جارو میزنیم...خلاصه ما همه کار بلدیم با همه هم ارتباط خوبی داریم....بگذریم، حالا اونجا کار هست؟؟ یکی از ما دوست داره رییس جمهور یا سیاست مدار بشه...نصف دیگم نمی دونن چی کار می خوان بکنن ..یه نصف دیگم دیدن ما داریم میام اونام اومدن..منم که میخوام پدرخوانده شم...فکر می کنید موفق می شیم؟ آره؟! خوب پس، بچه ها پاشید جمع و جور کنید بریم.... ما اومدیم....

*توجه: ما هیچگونه مسیولیتی نصبت به عواقب کارهای ذکر شده نمی پذیریم...
متشکریم...
پدرخوانده و رفقا!

کاریکانور از: نیک آهنگ کوثر

شروعی تازه...با دوستانی تازه..

nonstop — Thu, 08 May 2008 23:08:18 GMT

سلام...دوباره شروع کردم..دوباره می خوام بنویسم..دوباره انگشتامو گذاشتم روی حرفها تا خودشون بیان..وای که چقدر سخته نوشتن..چقدر دست به کیبورد شدن سخته..چقدر اینور و اونور کلیک کردن حوصله می خواد.. حالا چی بنویسم؟! نمی دونم! از چی بگم؟ از جنگ؟ فوتبال؟ تورم؟ از داد و فریاد بگم؟از گوجه سبز؟ از آلو خشکه؟ تابستون؟ خونمون؟خونشون؟....بی خیال! سخت نگیر.. بذار انگشتها خودشون ردیف می کنن همه چیزارو...بگذریم..دوران سختی گذشت برام ،در این یک سال از مسایل درس و دانشگاه گرفته تا مسایل روحی و روانی و الا آخر، تاثیرات مختلفی روم گذاشت هم مثبت ،هم منفی. اما الان خوشحالم که فقط تموم شده..هر چی بود گذشت بالاخره فردایی هم هست، مخصوصآ برای ما .امروز فکرم آزاد شده و برای شروعی تازه دوباره می نویسم..دوباره می خندم..دوباره تق تق کیبور و میشنوم و دوباره امیدوار می شم. تازه فهمیدم زندگی نو چه زیباست، تازه دارم می فهمم نقاشی کشیدن برام چه لذت بخش شده،تازگی ها عکس گرفتن شوق خاصی بهم میده، حس نو بودن ه..مثل کفش و لباس نو برای عید....

این روزها دیگه با "سختی" حال نمی کنم و برایم مفهومی نداره، باید بره بمیره چون تازه با "قدرت" رفیق فاب شدیم...."نرسیدن" چه آدم بی خودی شده، اونم جایی تو زندگیم نداره همش داره موج منفی میده لامصب! بسه دیگه بابا..مگه کار و زندگی نداری خودت؟!.. "نمی تونم" چقدر خودشو میگیره برای ما، فکر کرده کی هست حالا؟ خیلی لوس شده بدم میاد ازش مگه اینکه با "حوصله" باشم و ببینمش، والا تحمل این آدم سخته...با "نمیشه" و "اگر" و "شاید" بهم زدم دیگه نمی خوام روی نحسشونو ببینم،آخه می دونی اینا تایپ من نیستن نمی دونم من چه جوری با اینا یه عمر سر کردم،فکر نکنم دیگه بیان طرفم بدجور دعوا کردیم..خدا کنه با باباهاشون نیان در خونمون..خیلی بد میشه .چند روزیه با "اعتماد به نفس" آشنا شدم (اسمش اعتماد ه فامیلیش به نفس،جالبه!..نه؟) یه چای با هم زدیم خیلی خوشم اومد ازش فکر کنم دوستای خوبی بشیم ، دعا کنید...

"امید" یکی دیگه دوستهای جدیدمه تازه اومدن اینجا و من چقدر از اومدنش خوشحالم. خواهرش، "شادی" هم دختر کوچولوی باحالیه. اونو همیشه نمی بینی اما وقتی میاد کلی می خندی، خیلی با نمکه. دختر عموی امید، "آرزو" چند باری خونه امیدینا دیدمش، خیلی نازه! چشماشو باید ببینی، روز به روزم داره خوشگلتر و خانومتر میشه، یعنی خدا یه روز می شه من بهش برسم؟!

"دانش" یکی از بچه مثبتامونه..دوستش دارم..ولی وقتی سوال پیچم می کنه کفری میشم از دستش، دوست دارم بیشتر ازش یاد بگیرم...خیلی مخه بچه و زیادی هم می فهمه..دمش گرم...

وای "حوصله" رو باید ببینی آدم عجیبیه..باهاش ارتباط بر قرار کردن سخته، آدم خشک و ساکتیه ولی بودنش همیشه به نفعم بوده ..من فکر کنم از پسش بر بیام..میگی نه؟ باشه، می بینیم حالا . "ایمان" یکی دیگه از دوستهای جدیدمه..سخت میشه این آدمو فهمید من هنوز که هنوز نتونستم درکش کنم ولی از این لحاظ خوشحالم که باهاش هستم بدون اون فکر نمی کنم به جایی برسم...یک روز بالاخره درکش میکنم.. راستی یه دوست خارجی پیدا کردم اسمش"Nonstop" هست..خیلی با مرام،خاکی، خلاصه کارش درسته این آدم، خیلی دوست دارم مثل اون باشم، شبیه اون رفتار کنم، دارم سعی ام و می کنم..ببینیم چی میشه حالا...یادم رفت بگم من صداش میکنم "ورود ممنوع،ممنوع! " تو هم هر چی دوست داری می تونی صداش کنی .

یک نفر هست هنوز که هنوزه نشناختمش نمی دونم چرا..از هر کس بهم نزدیکتره اما.... .

فکر کنم کسی غیر از خودش نتونه بهم کمک کنه .این یارو اسمش "پویا" ست دوست دارم خوب بشناسمش چون تمام عمرم به این فرد بستگی داره...فکر میکنی بتونم؟ فکر کنم بیشتر باید از بقیه بچه ها کمک بگیرم،حتمآ کمکم می کنن...ببینیم خدا چی می خواد.. .

بسیار عالی، من با دوستام دارم میرم بیرون بگردیم. اگر دوست داشتی تو هم با دوستات می تونی با ما بیای، خیلی خوشحال میشیم ...

پس به امید دیدار...

اخبار از نگاهی دیگر

nonstop — Mon, 20 Aug 2007 06:09:18 GMT

با عرض سلام و صلوااااات : " الله هم صلی الله محمد ...." توجه شما را به خودم جلب می کنم.

صبح دیروز در چک و اسلواکی تظاهراتی پیشرفته یافته شد، دانشمندان سیاسی هنوز گزارشی،به دست ما نرسیده است! مثل این که دعوا بر سر چک(chek) و چک (chak) بوده است.

سازمان ملل اعلام کرد زلزله ای نسبتآ خفیفی آفریقا وسطی را چسباند، در این سانحه دویست و هفتاد و دو نفر و نصفی کشته و زخمی شده اند.سازمان امداد بین المل اعلام کرد کمک های جنسی و مادی و معنوی و ورزشی خود را به آدرس زیر، کمک کنید!

چندی پیش در یک جایی به نام سوییس یکسری برای اعتراض به گرما لخت شدند گفته می شود آنها تا هوا خوب نشود لباسهاشونو نمی پوشند. جا دارد بگم این مکان در هفته گذشته رکورد جذب توریست را بد جوری شکاند و در رفت!

کوچکترین تلویزیون جهان به اندازه ی هیچی ساخته شد. ژاپن اعلام کرد این تلویزیون برای مواقعی که نیاز به تلویزیون نیست بسیار مفید است. گفتنی است این تلویزیون در میان جوانان نزدیک به کنکور استقبال زیادی داشته! تصویر تلویزیون به اندازه ی هیچی را می تونید ببنید>>>>>

توجه شما را به یک خبر علمی، می گم! کوچکترین فسیل جهان متعلق به دایناسور تیره ی تیرانازوروس پیدا شد. این فسیل قادر است از فاصله چند کیلومتری در هوای ابری از منازل عکس بگیرد! دانشمندان اعلام کردند با پیدا شدن این فسیل، خیلی خوب شد!

یک بمب نیمه بزرگ نیمه ی شب دیشب در جنوب فلسطین منفجر شد شدت این بمب صاف تا قسمتی ابری گزارش شده. از تلفات هنوز به ما ،خبری نداریم!

تیم فوتبال عراق برد! تیم ایران باخت! جراید نوشتند اشکال ندارد، بازی اشکنک دارد، دندان شکستنک دارد! سرمربی ایران از استعفا دادن طفره می رود و ناز می کند، خواهشمندیم شاپاش های خود را به آدرس زیر کمک کنید! در ضمن گروه تیم سبدتوپ(بسکتبال) به تیم فوتبال گفتند زکی!

صبح دیشب دو عدد دزد هنگام دزدی ،گیر کردند! گفتنی ها حاکی از آن است که این دو سارق خیلی خطرناک هستن، حسن! در مراسمی با "شکوه" (فروغ) از نیرو انتظامی قدردانی شد. طرفداران بی محابا سرود "شبها که ما می خوابیم آقا پلیسه بیداره..ما خواب خوش می بینیم او دنباله فراره؟!...ا..ا.." را داد می زدند.

چند عدد ارازق و اوباش در حین طناب بازی، دارشون زدند! می گویند اینها آدمهای بد بودند خوب شد که مردند بازم دار میزنیم تا چشتون درآید. مردم استقبال شدیدی از دار آویختگان کردند بطوری که دو جوان ۱۸ و ۲۱ساله از طناب بالا رفته و حلقه گلی در گرادن (گردنها) این عزیزان آویختند!

چندی پیش در یه جایی (ایران) ناجا ی عزیز نمایشگاه لباسهای مستهجن را برگزار کرد.گفتنی است که ناجا بعد از طرح مبارزه با بد حجابی، خیلی چیزها یاد گرفته و دیده، که می خواهد به صمع و نظر مردم برساند(لازم به ذکر است هیچ گونه دستکاری در عکس داده نشده و عکس ۱۰۰٪ طبیعی است.)

طبق آمار ما و هوا شناسی،طی چند روز آینده هوا خیلی برفکی میشود، لطفآ تا اطلاع ثانوی به گیرنده های خود انگشت نزنید تا ببینمیم چی میشه!

خوانندگان ،ببینندگان، شنوندگان، پستانداران و دوزیستان محترم، کلیه همکارانم در بخش خبری درد می کنند!...ببخشیییید..به اتفاق تمامی همکارانم شب خوشی را براتون آرزومندیم. خدااا یار و نگاهدارتون.

**بر گرفته شده از برنامه ساعت خوش با اجرای مهران مدیری (مطالب با کمی تغییر و اضافات نوشته شده!)