سلام

 من يه دوستم . يه دوست قديمي براي پويا، و يه دوست جديد براي شما.از اين به بعد با پويا تو اين وبلاگ همكاري ميكنم، هر چند كه خيلي نوشتن بلد نيستمو از همون بچگي هم هيچ وقت ذوق و استعداد پويا رو نداشتم اما سعي خودم رو ميكنم.

اين پيشنهاد همكاري هم تو همون قسمت خصوصي داستان پايين اتفاق افتاد، كه تعريف كردنش مجاز نيست.

خوشحال ميشم مطالبم رو بخونيد و نظر بديد

                                                            با تشكر

الان 20 روزي از ملاقاتمون  ميگذره. بعد از سه سال پسر  بازم معرفت تو. سه سال خيلي ها . اما يه ذره هم  فراموشت نكرده بودم. بعد از سه سال تو برگشتي ايرانو ، منو پيدا كردي. ايول داره ،يعني قابل تقديره.

فكر كنم يه كم گيج شديد پس بزار از اول براتون تعريف كنم تا شما هم بياييد تو باغ. پس سعي كنيد هر چي ميگم رو خوب تصور كنيد.

تصور كن اگه حتي تصور كردنش سخته.

    ما بعد از 9 سال و اندي دوباره تصميم گرفتيم كه امام رضا ما روبطلبه و يه سري به مشهد بزنيم.    

Sence 1 :

مكان:  صحن امام خميني

ساعت : 20:18

   " قد قامت الصلاة  قد قامت الصلاة" عربدهاي بود كه داشت اعماق وجودم رو مي لرزوند. حس ميكردم پام داره بيشتر مي لرزه. فكر كردم  شايد به خاطر اينه كه با شنيدن اين طنين دل انگيز من هم دارم متحول مي شم بلكه خدا خواست و ما هم آدم سر براهي بشيم.

همه وايستادن و صدا هم قطع شد اما لرزش پاي من نه . فهميدم متحول شدني در كار نيست ، ويبره ی موبايلمه ( نمي دونم متوجه شديد يا نه ولي  مي خواستم بگم منم موبايل دارم ).

خواستم موبايلو از جيبم در بيارم كه ناگهان دستم سوخت، نگاه كردم ديدم سوختگي در اثر نگاه غضب آلود بغل دستي محترممه، دليلش رو نفهميدم. عربده ای چهار ستون بدنم رو لرزوند :" تكبيرة الاحرام."  دليلشو فهميدم به ناچار دكمه Busy رو بدون ديدن شماره فشردم.

Sence 2 :

مكان : Hotel 

زمان : 2 AM

Ding و Ding صداي آيفون بود كه منو از خواب پروند البته راستشو بگم خواب نبودم داشتم Fifa بازي  مي كردم پريدم كه برم جواب بدم كه ندايي از غيب به ضمير ناخودآگاهم نهيب زد :" IQ مگه هتل آيفون داره، يا اگه هم داشته باشه ساعت 2 AM كي با شما تو يه شهر ديگه مي تونه كار داشته باشه؟  " منم به اون نداي غيبي نهيب زدم كه " خودم مي دونستم مي خواستم برم آب بخورم. "

كاري سختي نبود كه بفهمم بايد موبايلمو چك كنم چون اون صداي SMS اي بود كه حامل پيغامي به شرح ذيل بود :

Chera gocyhi to bar nemidara rafighe ghadimi ,Pouyam

اما چرا شمارش ناشناس بود؟ پويا كه شمارش تو Contact من Save . پس چرا؟ يادم افتاد يه هفته پيش با پويا كه صحبت مي كردم گفت قبض موبايلشو نداده خطش يه طرفه شده. گفتم آهان پس اين ايرانسل رو خريده فعلا ... . اما اون همون موقع كه با من حرف مي زد داشت مي رفت مخابرات تا دوباره وصلش كنه ...! اصلا اين چيزا به من چه. فعلا بايد جوابشو بدم. اون شب گذشت اما يه موضوع بسيار باريك و ظريف ذهنمو درگير خودش كرده بود. پويا هميشه اصرار داره اسمشو با دبل O بنويسه (Pooya) پس چرا ديشب تو SMS نوشته بود Pouya .

Sence3:    

 مكان : در خيابان

زمان : ۱۰ صبح                                                                                          

بعد از صبحانه داشتيم مي رفتيم بيرون يادم هم نيست كجا كه ديگه طاقت نياوردم و به مامانم گفتم ديشب يك SMS ناشناس داشتم از پويا اما اسمشو Pouya نوشته بود من فقط پويا سيدي رو يادمه كه Pouya رو اينجوري مي نويسه و گرنه اين پويا دانشگاه روي  Pooya متعصبه.

مامانم گفت : خوب شايد برگشته. گفتم : آخه حتي كه اومده باشه هم شماره منو نداره.

 Sence 4:

مكان : خونمون

زمان : چند روز بعد، عصر.

   از سر كار برگشته بوديم خسته و كوفته كه با الطاف خانواده مامور خريد نان شدم و طبق معمول موبايلمو جا گذاشتم وقتي برگشتم مامانم گفت يكي بهت زنگ زد چون آشنا نبود برنداشتم. نگاهي به شماره انداختم و گفتم : پوياست. پوياي دانشگاه.

با خستگي رفتم تا لباسامو عوض كنم در همون حال با اون شماره تماس گرفتم ببينم باهام چي كار داره.

بوق ... بوق ... "الو، سلام"

خدايا چي مي شنوم نكنه اشتباه گرفتم اين كه صداي پويا نيست ، چرا انگار پوياست اما نه اون پويايي كه فكر مي كردم. پس برگشتي؟ خودتي واقعا؟ همه اين سوال ها تو يه لحظه به ذهنم رسيد. باورم نمي شد. سه سالي از رفتنش مي گذشت و من به جز دو سه تا ايميل و يكي، دو تا تماس تلفني تو همون يه سال اول هيچ خبري ازش نداشتم.

اينجوري شد كه 2 تا رفيق قديمي بعد از سال ها دوباره همديگرو ديدن و آخر اين داستان چهار سكانسي هندي ما هم به خوبي و خوشي ختم شد.

بقيه اش كه هم كه تلفني به هم چي گفتيم، بعد هم كجا رفتيم و من بعد از سه سال بهترين دوستم رو برداشتم بردم اسباب كشي كمكم كنه و ... ايناش هم مربوط به حريم خصوصي خودمون مي شه و از اون جا كه    مي دونم شما هموطنان عزيز در جاي جاي اين كره ي خاكي اصلا دوست نداريد وارد حريم خصوصي ديگران بشيد بقيه اش رو تعريف نمي كنم.

از اين كه تصورش كرديد اگه حتي تصور كردنش سخت بود بسيار ممنونم